Choco's Fic!

สวัสดีคร้าบบบ ฟิคเรื่องที่สองที่แต่งเสร็จเป็นเรื่องแรก?!

เป็นเรื่องราวของคังอินกับอีทึกในอีกรูปแบบหนึ่งนะครับ  

 เรื่องราวจะเป็นยังไงสนุกไม่สนุกก็ฝากติชมมาด้วยน๊า

 ป๋มเป็นมือใหม่อ่า......ขอบคุนคร้าบบบ

 มีคนเคยกล่าวว่ารักแท้นั้นมันก็เหมือนกับความตาย  เพราะความตายคือการไปสู่นิรันดร์และรักแท้ก็คือสิ่งที่เป็นนิรันดร์เช่นกัน    ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจริงไหม แต่บางครั้งฉันก็คล้อยตามกับความคิดนี่อยู่นะ เพราะหลังความตายคงไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง นอกจากความสงบที่รอเราอยู่ข้างหน้า…. แต่อย่างไรก็ตามฉันตอนนี้ฉันก็กลับถึงจุดหมายแล้วล่ะ..คนๆนึงรอฉันอยู่ 

“คังอินนน.....อีทึกกลับมาแล้วว”   เสียงสดใสร่าเริงดังขึ้น พร้อมภาพหนุ่มร่างบางผมทองสลวยกำลังงุ่นง่ามกับสัมภาระที่ถือเข้ามาปานจะกองทับเจ้าร่างบางทีเดียว

“กลับมาแล้วหรออีทึก.....”

“วันนี้ซื้อของมาเยอะแยะเลย...อ๋า..มีของกินที่คังอินชอบด้วยล่ะ...” กล่าวพร้อมกับกุกลีกุจอยัดของเหล่านั้นไว้ในตู้เย็น

“ขอบใจนะ…”

“คังอิน..หิวไหม..เอางี้ดีกว่าก่อนกินข้าว เราไปเดินเล่นกันเนอะ วันนี้อากาศดีมากๆเลย...” ว่าแล้วร่างบางก็พาคนร่างใหญ่ออกไปเดินเล่นข้างนอก   ฝ่าสายลมแผ่วบางไล่ละเมียดกับร่างกายของคนทั้งสอง  แสงแดดยามอัสดงทอกระทบทาบทามให้ความอบอุ่นแก่ทุกสรรพสิ่งในบริเวณนั้น และ ณ เบื้องบนเหล่านกน้อยใหญ่พากันบินกลับถิ่นฐานเดิม รังของพวกมัน

            ท่ามกลางสวนสาธารณะตอนนี้ผู้คนเริ่มประปรายตาเพราะต่างก็พากันกลับบ้าน แต่หนุ่มสาวบางคู่ยังคงคลอเคลียกันตามริมต้นไม้ใหญ่บ้างเล็กบ้างที่ตระหง่านชะลู่จากพื้นดิน อีทึกพาคังอินเดินผ่านผู้คนเหล่านั้นก่อนจะมาถึงสถานที่ที่เขาและคังอินคุ้นเคยดี

“ถึงแล้วพ่อหมี...จำได้หรือเปล่า..ที่ตรงนี้น่ะ”

“จำได้สิ..ที่ๆฉันบอกรักเธอ”

“ที่ๆเราบอกรักกัน...เฮ้อ..ผ่านมาเท่าไหร่แล้วน่ะ คังอิน แต่ฉันยังรักเธออยู่เลยรู้ไม๊..ง่ะ..น้ำเน่าน่ะ”

กล่าวเรื่องที่คิดว่าน้ำเน่าเสร็จ ริมฝีปากสวยก็คลี่ยิ้มออกมา ก่อนจะทรุดตัวลงไปนั่งข้างร่างหนาที่สายตาเหม่อมองไปข้างหน้า ดวงตาดำขลับนิ่งสงบ เขาช่างดูสง่างามเหลือเกินในสายตาของร่างบางเหลือเกิน

“นาย..เท่ห์จัง  ดวงตาคู่นั้น..”

“ตาของเธอก็สดใสเหลือเกิน..อีทึก..”

“คังอิน..อีทึกรักคังอินนะ” กล่าวพร้อมดวงตาคู่สวยที่เริ่มเอ่อล้นด้วยน้ำตา ก่อนจะถูกมือเรียวงามปาดมันออกไป

“ฉันก็รักเธอเหมือนกัน..เธอคือทุกอย่างของฉันเลยน่ะ..รู้ตัวมั๊ย เจ้าขี้แง”

“อื้อ...ขอโทษนะ..ร้องไห้อีกแล้ว..อีทึกงอแงน่ะ” แก้มบางที่ตอนนี้มีน้ำใสๆรินไหลผ่าน ค่อยๆ ช้อนเงยขึ้นประกบกับหน้าของอีกคน ริมฝีปากบางสัมผัสเบาๆอย่างทะนุถนอม มือเรียวทั้งคู่ยกขึ้นมาแนบหน้าเนียน

“อ๊า...ขโมยจูบเลย..ไม่โกรธอีทึกนะ” กล่าวร่าเริงขณะถอนริมฝีปากออก

“ไม่เลย...ไม่ซักนิดเดียว”

“กลับกันเถอะนะ...มืดแล้ว เดี๋ยวหมีไม่สบาย ฮ่ะๆ”

“อื้อ..จะมืดแล้วล่ะ”

แสงตะวันสุดท้ายกำลังจะลับขอบฟ้า ความหนาวเย็นเริ่มปะทะกับร่างกายของอีทึก เขารีบพาคังอินผ่านทางที่กลับมา บัดนี้ถนนหนทาง บ้านเรือนเกือบทุกหลังเริ่มเปิดไฟสว่างไสวไปทั่ว มองดูจากในมุมของเขาแล้วช่างเหมือนกับภาพจิตรกรรมอันงดงามของศิลปินฝีมือเอกไม่ปาน

 “ถึงแล้ว....เฮ้อ..เหนื่อยจัง” ร่างบางบ่นพลางเปิดประตูเข้าสู่บ้านของตน  

“หืมม..อาบน้ำกันดีกว่าคังอิน..อาบด้วยกันเลยดีมั๊ย..อิอิ”

“เอาสิ...คิดอะไรอยู่รึเปล่า”  

“อ๋า..อีทึกจะได้ถูหลังให้คังอินได้ยังไงล่ะ ...คังอินขี้ร้อนขนาดนั้น ป่านนี้ขี้ไคลเต็มหลังแล้วล่ะมั้ง”

ร่างบางๆ ค่อยๆถอดเสื้อของตนออกก่อนจะนุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวเดินเข้าห้องน้ำ หลังจากนั้นก็มีเสียงน้ำไหลกระทบอ่างเบาๆ พร้อมควันจางๆที่ลอยออกมาแสดงให้ถึงอุณหภูมิของน้ำ ก่อนที่ร่างบางจะเดินออกมาคังอินอีกครั้ง

“มานี่...” ว่าพลางจับชายเสื้อของคนร่างหนา

“อีทึกถอดเสื้อผ้าให้นะ..” เสว็ตเตอร์สีขาวนวลถูกถอดออกอย่างช้าๆ ด้วยมือเรียวบาง เผยให้เห็นหน้าทองเนียนของอีกคน ไรขนอ่อนๆ ลู่ขึ้นตามเนื้อผ้าที่ถูกดึงขึ้นไป และหลังจากที่ร่างบางถอดอาภรณ์ให้ร่างหนาเสร็จแล้วก็พาร่างหนาไปยังห้องอาบน้ำ ท่ามกลางอุ่นไอที่ลอยฟุ้งไปทั่วห้อง

“น้ำอุ่นมากเลยนะ..ชอบมั๊ย”  

“อื้มม..สบายตัวดีน่ะ”

“อีทึกขัดตัวให้นะ”

ร่างบางใช้นิ้วเรียวๆ กดสบู่เหลวกลิ่นลาเวนเดอร์เบาๆ ของเหลวข้นไหลออกมาช้าๆ ก่อนถูกนำไปตีขยี้เบาๆกับเส้นใยจนเกิดฟองส่งกลิ่นหอมไปทั่วห้องน้ำ หลังจากนั้นมันจึงถูกใช้เสียดสีกับผิวเนียนของร่างกายกำยำ ไหล่หนาที่บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยฟองสบู่กลิ่นละมุน ร่างบางบรรจงลูบไล้ไปตามสรรพางกายของอีกคน ผ่านแผ่นอกหนาและแผ่นลังบึกบึน ก่อนจะไล่ลงไปตามลำตัวเลยผ่านหน้าท้องเนียนเรียบไปยังโคนขา จวบจนทั้งตัวที่ถูกร่างบางฟอกจนสะอาด

“อิอิ...ขัดให้ซะทั่วเลยรู้ไม๊

“อายจัง..ที่จริงฉันขัดเองก็ได้นะ ไม่เห็นต้องขัดให้เลย”

“ก็อีทึกอยากดูแลคังอินนี่นา..นี่รู้มั๊ย..อีทึกน่ะจะดูแลคังอินไปชั่วชีวิตเลยน่ะ”

“ฉันก็จะอยู่กับเธอตลอดไปเหมือนกัน อีทึก...จวบจนหมดลมหายใจ..ของฉัน”

“..ขอบคุณนะ..ที่รักกัน คังอิน”

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้ว ร่างบางก็บรรจงเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้คังอิน ผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กถูกคลุมและขยี้เบาๆบนศรีษะของคนร่างหนา พร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆของแชมพูที่ฟุ้งจางๆ หลังจากนั้นร่างบางจึงพาร่างหนาขึ้นไปนอนบนเตียง ฟูกสีขาวบริสุทธิ์ยุบลงตามน้ำหนักตัวของทั้งสอง

“คังอิน..ทานยาซะหน่อยก่อนนอนน่ะ..จะได้หลับสบาย” มือเรียวงามหยิบแคปซูลออกมาจากถุงยาที่ถูกเลิกผนึกออก เขาป้อนมันแก่คังอิน ก่อนที่ร่างบางจะดื่มน้ำจากแล้วอมไว้ในปาก แล้วค่อยๆโน้มตัวลงประทับจูบลงบนริมฝีปากของคังอินเบาๆ ปล่อยให้ของเหลวไสไหลระรินผ่านจากปากของตนไปสู่ปากของอีกคน

“นอนซะนะครับคนดี....” อีทึกกล่าวพร้อมกับจุมพิตเบาๆลงบนหน้าผากเนียน จมูกโด่งของเขาไล่ลงไปสัมผัสแก้มเนียนของคังอินอย่างละมุนละไม ก่อนที่ร่างบางจะหยิบแคปซูลเหล่านั้นมาทานบ้าง แล้วค่อยๆแทรกตัวลงในผ้าห่มเดียวกับร่างหนา ซุกศรีษะลงบนไหล่กว้าง น้ำใสๆไหลรินลงมาจากตาของอีทึก......

“อีทึก” เสียงเบาๆ ดังมาจากคังอิน นิ้วนางที่สวมแหวนที่ทั้งคู่มีเหมือนกันขยับเล็กน้อยหมายจะสะกิดอีกคน

“ฉันจะได้เจออยู่กับเธอแล้วจริงๆด้วย..ฉันได้ยินเสียงเธอแล้ว คังอิน”

“อีทึก....” เสียงแผ่วสุดท้ายของคังอินดังขึ้นก่อนที่จะหมดแรงขยับได้อีก นิ้วนางที่พยายามบ่งบอกความหมายบางอย่างค่อยๆร่วงลงตามแรงโน้มถ่วงของโลก ไร้แรงจะฝืนบอกสาส์นที่พิเศษสุดแก่คนที่เค้ารัก..และทั้งสองคนก็ไปสู่...ปลายทางนิรันดร์ 

.....

เช้าวันต่อมา

ป้ายสีเหลืองถูกวางไว้หน้าบ้านของทั้งสอง คนในเครื่องแบบมากมายอยู่รอบๆเตียง พร้อมกับบุคคลที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวและเครื่องมือมากมายที่กำลังตรวจสอบอะไรซักอย่าง บนเตียงของอีทึก

“ยานอนหลับชนิดรุนแรงครับ” แว่นหนาถูกเลิกขึ้นขณะกล่าวเพื่อปาดเหงื่อที่ผุดขึ้นเต็มใบหน้าของบุคคลนั้น

 “ยังหนุ่มยังแน่นแท้ๆ..ได้ข่าวว่าอีกคน...” คนในเครื่องแบบสีกรมเอ่ยเบาๆ 

“อ่อครับ..อีกคนหนึ่งประสบอุบัติเหตุเป็นอัมพาตทั้งตัวครับ” คนในชุดกาวน์สีขาวตอบสะเทือนใจภาพตรงหน้า 

...

..

“คังอินนน.....อีทึกกลับมาแล้วว”

..

“กลับมาแล้วหรออีทึก.....”

“วันนี้ซื้อของมาเยอะแยะเลย...อ๋า..มีของกินที่คังอินชอบด้วยล่ะ...”

“ขอบใจนะ…”

...

..............

“หืมม..อาบน้ำกันดีกว่าคังอิน..อาบด้วยกันเลยดีมั๊ย..อิอิ”….

“คังอิน..ฉันรักเธอนะ”

..

….

“..”

edit @ 5 Dec 2008 12:54:37 by chocoalone

edit @ 5 Dec 2008 15:47:42 by chocoalone

edit @ 6 Dec 2008 22:26:32 by chocoalone